Skip Navigation Links
صفحه اصلی
فعاليت‌هاExpand فعاليت‌ها
بانك اطلاعاتي هنرمندانExpand بانك اطلاعاتي هنرمندان
منابع محتواييExpand منابع محتوايي
پيوندهاExpand پيوندها
درباره ماExpand درباره ما
درباره همدان
    ثبت نام | ورود    

تاریخ انتشار  :  15:00 عصر ۱۳۹۱/۱/۲۹
تعداد بازدید  :  722
Print
   
بشر، موسیقی، آلات موسیقی

مریم بداغی
بشر، موسیقی، آلات موسیقی
مریم بداغی  
بشر با درک زیبایی، از طبیعت الهام گرفت و با تقلید اشکال و آهنگهای طبیعی و انعکاس آن، هنر را، که یکی از عوامل مهم ابراز احساسات و بیان زیبایی است، بوجود آورد و آن را به صورتهای گوناگون منعکس نمود. غم و شادی و عواطف و احساسات انسانی در تمام جوامع مفاهیم واحدی است و اختلاف، در طرز بیان و توصیف آن است.
از زمانی که بشر توانست انفعالات درونی خود را بوسیله صدا نمایش دهد و وزن را از صداهای منظم و مختلف طبیعت بدست آورد، موسیقی بوجود آمد زیرا جهان پر از اصوات است و عالم خلقت بر توازن و انتظام استوار است. لئوپلددوفن در کتاب خود (انتولوژی کوچک) که برای معلمین موسیقی نگاشته است، درباره پیشینه موسیقی می گوید: «ریشه موسیقی به عهد کهن ارتباط دارد. موسیقیِ صوتی با سخن بوجود آمده است. در واقع همان روزی که انسان توانست برای نخستین بار خوشیها و رنجهای خود را با صدا نمایش دهد مبدا موسیقی به شمار می رود.» به عقیده او موسیقی انسانی نتیجه صداهای منظم و مختلف طبیعت است و هر صوتی حالت و وضعی را مجسم نموده و موجب پیدایش ساز خاصی گردیده است.
بعد از آنکه بشر به تمدن نزدیک شد، با اختراع آلات و ادوات موسیقی از الحان و نواهایی که در ذهن او حالت مطبوع و دلپذیر ایجاد می کرد تقلید نمود و با سرودهایی مذهبی به نیایش خدایان خود پرداخت و موسیقی را رکن اصلی دین قرار داد و از آوازهای ضربی و غیرضربی در جشن و سرور و پرستش خدایانش استفاده نمود.
پیدایش سازهای موسیقی
طبیعی ترین وسیله آواز، سینه و حلقوم طبیعی انسانی و ساده ترین وسیله ایجاد وزن، دستهای آدمی است. انسان با برهم زدن دستها وزن را نگاه می داشته و نغمه ها و آهنگ ها را همراهی می کرده است.
بعدها بشر از شاخ حیوانات و روییدنی هایی که در دسترس داشت سازهای بادی مانند بوق و نی را اختراع کرد و با کمک حس شنوایی و با توجه به معتقدات نجومی و اعداد مقدس، سوراخهایی در آنها تعبیه نمود که اکنون به صورتهای گوناگون تکامل یافته است.
نیِ کامل دارای هفت سوراخ است و معمولا آن را هفت بند می گویند. عدد هفت یکی از اعداد مقدس بابلیهاست و نزد قدما عدد کامل بوده است. بابلیها به علم نجوم اهمیت بسیار می دادند. علوم آنها با عقاید دینی آمیخته بود و تصور می کردند عطارد، زهره، مریخ، مشتری، زحل، آفتاب و ماه مظاهر خدایانند و از هفت روز هفته هر روز را به ستایش یکی از خدایان هفتگانه اختصاص داده بودند. انواع طبلها و سازهای ضربی را اختراع کرد و در تکامل آنها کوشید و اندک اندک نواقص آن را برطرف ساخت. اکنون انواع سازهای زهی به صورتهای گوناگون تکامل یافته است مانند: کمانچه، ویولن و... و بشر همچنین به اختراع سازهای دیگر توفیق یافته و به تدریج آنها را رو به تکامل برده است.
در کاوشهای باستان شناسی، سازهای بادی و زهی، چون نی و چنگ و غیر اینها را یافته اند که تاریخ آنها به چند هزار سال پیش از میلاد میرسد. همچنین در سنگ نبشته ها و حجاریها بر روی اشیا یافته شده، شکل این قبیل سازها حک و نقر شده است. بشر با اختراع سازها و ادوات موسیقی از الحان و نواهایی که در ذهن او حالت مطبوع و دلپذیر ایجاد می کرد تقلید نموده و پیوسته در راه تکامل آن گام برداشته است.
در تفکر ایرانی به هر حرفه ای که در حد کمال انجام می گرفت «هنر» اطلاق می شد، و به کسی که مهارت و تخصص خاصی در حرفه ای می داشت «هنرور» گفته می شد بطوریکه در لفظ فارسی دری به موسیقیدانان در مرحله عملی «رامشگر» و در وجه تئوری «حکیم» و به نقاش «صورتگر» اطلاق می شد نه هنرمند. در حالیکه آهنگر، تیغ زن و تیر انداز چالاک را «هنرور» می نامیدند.
واژه هنر، از واژه های ترکیبی کهن است که ریشه اوستایی دارد و در زبان فارسی آمده است. واژه «هو» به معنی خوب و واژه «نر» به معنی مرد (که نمادی از توانایی است) می باشد و از پیوند این دو واژه، «هونر» بدست آمده که «خوب توانایی» معنی می دهد. از آنجا که هنرها توسط دو حس مهم بینایی و شنوایی درک می­شوند، هنرها سمعی و بصری و یا از ترکیب این دو بوجود می آیند. موسیقی و آواز و شعر هنرهای سمعی، نقاشی و پیکرتراشی هنرهای بصری و اپرا و تئاتر و سینما از نمودهای هنر سمعی و بصری می باشند.
 
منابع
تاریخ موسیقی ایران/نوشته: روح انگیز راهگانی
سرگذشت موسیقی ایران/نوشته: روح اله خالقی
هرگونه نقل و استفاده از مطالب این سایت، تنها با ذکر منبع مجاز می‌باشد.
 

نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال