Skip Navigation Links
صفحه اصلی
فعاليت‌هاExpand فعاليت‌ها
بانك اطلاعاتي هنرمندانExpand بانك اطلاعاتي هنرمندان
منابع محتواييExpand منابع محتوايي
پيوندهاExpand پيوندها
درباره ماExpand درباره ما
درباره همدان
    ثبت نام | ورود    

تاریخ انتشار  :  11:17 صبح ۱۳۹۲/۲/۲۴
تعداد بازدید  :  556
Print
   
سرودهای ماندگار

حسین زندی
سرودهای ماندگار
حسین زندی
 
در فرهنگ و ادبیات فارسی، سرود با واژه های سرودن و سراییدن آمده است و در لغت نوعی تصنیف یا ترانه و به معنی مطلق آواز است. سرودن و سراییدن از کلمه سرود به معنای آواز مشتق شده و مراد از آن، خواندن و تغنی کردن و آواز سردادن است. کلمه سرایش نیز مشتق از لفظ سرود است که در روزگار ما برابر کلمه سُلفژ انتخاب شده است.
انشاد شعر را سرودن، و خود شعر را سرود نیز گفته اند. کلمه سرود به معنای رقص و سماع نیز آمده است. از انواع سرودها باید سرود خسروانی و سرود نیایشی را نام برد. سرود خسروانی لحنی از ساخته های باربد، و سرود نیایشی، آواز موزون بوده است که در مدح خدا و قدیسین و یا قهرمانان می خواندند. این گونه سرود ها که اغلب وابسته به آداب دینی بوده است، یکی از قدیمی ترین صورت های شعر محسوب می شود. متون مکشوف در اهرام مصر، مزامیر کتاب مقدس، وداهای هندیان و بخشی از اوستای ایرانیان از آن جمله میباشد.
حافظ آورده است :
در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ/ سرود زهره به رقص آورد مسیحا را
سرود مجلست اکنون فلک به رقص آرد/ که شعر حافظ شیرین سخن ترانه تست
سرود مجلس جمشید گفته اند اینست/ که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند
 
و اما سرود به آواز جمعی هم گفته اند که هنگام جنگ، رزمایش و انقلابات از آن استفاده می شده که در تهییج جوانان و رزمندگان میدان های نبرد تاثیر بسزایی داشته است. سرودهایی که در دوره امن وآسایش ساخته میشوند نشانه ای از مناسبت های رسمی و یادآور اهداف و اعتقادات مردم در باره آن مناسبتهاست. این گونه سرودها ساختی از پیش تعین شده و طراحی شده دارند اما سرودهایی که در دوره طوفانی انقلاب یا جنگ ساخته میشوند شاید آن کیفیت معماری شده و ساختار گرایانه را نداشته باشند اما در عوض سرشار از شور و هیجان و جوشش زندگی هستند.
سرودهایی که قبل از انقلاب اسلامی ایران ساخته شده اند، به جز یکی دوتای آنها مانند «ای ایران»، اغلب از یاد رفته اند اما اکثر سرودهایی که در دوران انقلاب یا دوران جنگ ساخته شده اند، در خاطر مردم ایران مانده است چون دارای شور و هیجان است و این گونه آثار چون از دل برآمده اند ماندگارترند تا آثار مناسبتی، حافظه مردم نیز آنهارا بیشتر نگه میدارد. سرایندگان اشعار و سازندگان نغمه های زیبای این سرودها گاهی نامشخص و گمنام بودند و گاهی هم از موسیقی دانان و شعرای معروف، که میتوان از این میان نام تعدادی را برشمرد: حمید شاهنگیان، مجتبی میرزاده، احمد علی راغب، محمد رضا لطفی، حسین علیزاده، کامبیز روشن روان، هوشنگ کامکار و شعرایی چون سایه، علی معلم، حمید سبزواری، سپیده کاشانی و شاعران دیگر و صداهایی که این آهنگ ها را جاودان کردند می توان از شجریان، شهرام ناظری، رشید وطن دوست، اسفندیار قره باغی ومحمد رضا گلریز نام برد.
در کنار موسیقی سنتی و سمفونیک، بخش محدودی از هنرمندان فعال در عرصه موسیقی پاپ ایران نیز فعال بودند از جمله اسفندیار منفرد زاده، فرهاد مهراد، فرامرز اصلانی، منصور تهرانی، جمشید جم، مازیار، رضا رویگری، محمد علی شیرازی، اکبر آزاد، ودیگران که در جایگاه آهنگساز، ترانه سرا وخواننده آثاری ماندگار خلق کردند.

نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال