Skip Navigation Links
صفحه اصلی
فعاليت‌هاExpand فعاليت‌ها
بانك اطلاعاتي هنرمندانExpand بانك اطلاعاتي هنرمندان
منابع محتواييExpand منابع محتوايي
پيوندهاExpand پيوندها
درباره ماExpand درباره ما
درباره همدان
    ثبت نام | ورود    

تاریخ انتشار  :  10:54 صبح ۱۳۹۰/۶/۲۱
تعداد بازدید  :  897
Print
   
گفت وگو با رسول ورمزیار، مجسمه‌ساز

هنر، نیاز به داشتن روح متعالی است
گفت وگو با رسول ورمزیار، مجسمه‌ساز
هنر، نیاز به داشتن روح متعالی است
 
  اشاره: رسول ورمزیار متولد 1352 در شهر همدان، لیسانس هنرهای تجسمی، کارمند رسمی آموزش و پرورش از سال 1375 ، از سن هفده سالگی فعالیت در رشته های مختلف هنری را آغاز کرده ، هنرمندی که همواره کار کرده بدون توجه به مادیات و پست و مقام که آن را به عنوان کار خود معرفی کند. مجسمه هایی که به امثال ما این را می آموزد که باشیم تا جایی که می توانیم. این هنرمند در حال حاضر بیشتر وقتش را صرف تدریس به نو نهال هایی کرده است که پر از شوق و ذوق بودن هستند مانند خود او و پر از خلاقیت و انرژی تمام نشدنی و منتظر زمانی است که دوباره تکه ای از خود را درون این شهر جای نهد تا بتواند حرفی زده باشد و کاری کرده باشد. او پس از گذشت سالها تجربه و فعالیت فکر می کند که هنوز اول راه است.  
 
   چرا هنر و چرا مجسمه؟
 نیاز به داشتن روح متعالی در وجودی که همیشه به دنبال جستجو بوده ، تا بتواند بسازد و جذابیتی که نمی توان برای آن حد و مرزی گذاشت ، و مجسمه بخاطر اینکه بهتر میتوانم آنچه را که می خواهم نشان بدهم و احساس خود را بیان کنم و تا قسمتی نیز تقدیر. 
 
   چطور شروع کردید؟
 با ساختن دکور های گچی در موزه تاریخ طبیعی استان همدان و دیدن کارهای آقای جمشید امامی، در آن موقع 17 سالم بود ، بسیار تحت تأثیر قرار گرفته بودم و احساس می کردم که تازه پیدا شده ام ولی نمی دانم در آن روزهای سرد زمستانی چه اتفاقی افتاد که زندگی مرا پیوسته در این مسیر قرارداد و هنوز هم پس از گذشت سالیان سال این احساس میل به زندگی کردن را در من دو چندان کرده است.
 
   مجسمه ای که بسیار روی شما تأثیر گذاشت؟
پی یتا اثر میکل آنژ
 
   در کارتان و بخصوص مجسمه هایتان کار را چگونه آغاز می کنید ، سفارشی یا علا قه شخصی؟
بیشتر علاقه شخصی یا بهتر است بگوییم کاملاً علاقه شخصی ، آن هم بخاطر این هست که اصلاً سفارش دهنده ای نیست.
 
   مجسمه های شما در طی سال ها از شیوه متفاوتی برخوردار بوده است، چرا؟
 در مجسمه سازی چون با فضای محیط سر و کار داریم عوامل زیادی هستند که می توانند در ساخت یک مجسمه سهیم باشند مانند مقاومت ، ماندگاری ، استفاده از مواد و مصالح مناسب ، ویژگی های ظاهری و غیره که به مجسمه ساز این امکان را می دهند که مواد و مصالح گوناگون را آزمایش کند و همین امر باعث می شود که شخص از شیوه ای استفاده کند که بهترین جواب را گرفته است و من از این شیوه بهترین جواب را گرفته ام بخاطر داشتن چیدمان خاص اثر و خاصیت بداهه بودن یعنی شاید چهل درصد اثر خودش ساخته می شود و این اتفاقی بودن کاری را به ما ارائه می دهد که اصلاً انتظارش را نمی شود داشت و همین احساس رضایتی است که من دنبال آن می گردم.  
 
   آیا معتقد به این هستید که یک سبک شخصی دارید؟
 بله، مثل خط نوشتاری هر شخص می ماند یا طراحی هر شخص که فقط مربوط به آن شخص می باشد و به دور از فضای تکرار است.
 
   چطور یک کار را شروع می کنید و چگونه به آن خاتمه می دهید؟
 قبل از شروع کار داشتن ایده خیلی مهم است و بیان آن ایده بوسیله طراحی که بتواند احساسی را که    می خواهی بخوبی بگنجاند تا در ساخت مجسمه آن احساس را درک کرده باشی و در حین ساخت اثر چیزی را که می خواهی بتوانی بسازی ولی همیشه چیزی بیشتر از انتظار از آب در می آید.
 
   امضای رسول ورمزیار در چه قالبی بروز کرده است؟
یک مرد خیلی قوی، فعال، خشن و آهنی.
 
   از کدام هنرمند بیشتر تأثیر گرفته اید؟
 مشت اسماعیل، میکل آنژ به خاطر فعالیتهای آرمیده در پیکره های بسیار بزرگ ، داوینچی به خاطر خلاقیت در ابداعات و اختراعات و پیکاسو به خاطر ذهنیت غیر اصولی در حین داشتن اصول.
 
    آیا با سنت گرایی و داشتن هویت ملی موافق هستید؟
 خیلی ، چون چیزی که ما الآن هستیم در فضایی دو گانه از تقلید و احساس بوجود آمده است ولی می توانیم چیزی باشیم که واقعاً هستیم.
 
    تعامل شما با هنرمندان همدان؟
با همه آنها دوست و می دانیم داریم کار می کنیم.
 
   آیا محیط همدان مستعد انجام پروژه های مجسمه سازی است؟
 بدون شک بوده ، هست و خواهد بود مثل خانه که نیاز مردم و قابل استفاده است و رفع تجسم ذهنیات ما که بیان یک نیاز است.
 
   نگاه مسئولین نسبت به این امر چگونه بوده و هست؟
اصلاً نگاهی وجود ندارد ، به نظر من حق دارند چون نگاه در اثر نیاز بوجود می آید.
 
 
    نظر مردم نسبت به کارهای شما چگونه بوده است؟
 مردم دارند زندگیشان را می کنند.
 
    چرا شما مانند برخی هنرمندان که رفتن را بر ماندن ترجیح دادند ، ماندید؟
 علاقه به همدان و بودن در کنار خانواده بیشترین عامل آن بوده است ، و به نظر من فرقی نمی کند که هنرمند در کجا کار می کند مهم این است که کار کند.
  
   در حال حاضر چه برنامه ای دارید؟
  فعلاً مدت دو سال است که هیچ برنامه ای ندارم و بیشتر فکر می کنم و طراحی می کنم ولی ای کاش ... .
 
   مجسمه سازان نسل امروز؟
  سردرگم، حیران، هنوز نمی دانند که چه می خواهند و این زیاد امر غیر عادی نیست چون فکر می کنم فلسفه هنر امروز نه تنها در ایران بلکه در جهان سردرگم است که همین امر باعث شده است هنرمندان مجسمه ساز نسل امروز جدا، هنرمندان بزرگ جدا و مردم جدا از هم بیفتند و در ایران شدیدتر.
 
 
   هنر مجسمه سازی را از دید خودتان در یک جمله بیان کنید؟
یک توده زیبا که می تواند زندگی بدهد و زنده بشود.
 
   امروز آسمان را چطور می بینید؟
آبی ، هرروز آسمان را آبی می بینم حتی شب ها.
 
 و در آخر ، یک بیت شعر؟
غلام همت آنم که زیر چرخ کبود        ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است

نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال