Skip Navigation Links
صفحه اصلی
فعاليت‌هاExpand فعاليت‌ها
بانك اطلاعاتي هنرمندانExpand بانك اطلاعاتي هنرمندان
منابع محتواييExpand منابع محتوايي
پيوندهاExpand پيوندها
درباره ماExpand درباره ما
درباره همدان
    ثبت نام | ورود    

تاریخ انتشار  :  12:41 عصر ۱۳۹۲/۲/۲۱
تعداد بازدید  :  718
Print
   
گفتگوبا: رامین کندری

سازهای همدان در کشور شناخته شده است
مصاحبه گر: حسین زندی
 
مقدمه: با توجه به روند رو به رشد علاقه مندان به موسیقی در سطح استان خصوصا جوانان، و برای رفع نیاز هنر جویان در تهیه ساز مورد علاقه ودسترسی آنان به ساز خوب، این روز ها هنر و صنعت سازسازی مورد توجه واقع شده و هنرمندان و صنعتگران زیادی به ساخت سازهای مختلف روی آورده اند. واحد موسیقی حوزه هنری استان نیز قصد دارد با عده ای از فعالان این رشته سلسله گفت و گوهایی را انجام دهد. مصاحبه ای که از نظر می گذرانید نخستین نمونه از این دست است.
 
 
لطفا خودتان را معرفی کنید.
به نام خدا. رامین کندری هستم، متولد 1362. فعالیت موسیقی ام را از حدود سال 72 و با ساز تنبور آغاز کردم، چون این ساز در خانواده ما مرسوم بود.
 
برای آموختن آن استاد داشتید؟
چون پدرم نظامی بود، در پایگاه سوم شکاری شهید نوژه همدان ساکن بودیم و آنجا اساتید نوازندگی کم. آقای «بهزادی فر» نامی بود که اولین استاد من در این زمینه محسوب می شود. بهد که به همدان آمدیم، مدتی پیش یکی از اقوام آموزش دیدم و بعد از آن، پیش آقای اخوان، و در سالهای اخیر هم نزد استاد رهنما بودم. نوازندگی تار را هم پیش حسین زندی آموختم و کم کم، چون با تنبور هم آشنا بودم، از سال 85 شروع به ساخت آن کردم، به صورت تجربی و با توضیحات استاد اختر و در خانه.
 
الان ساز می زنید؟
بیشتر تنبور
 
کنسرتی هم دارید؟
تابستان امسال قرار است یک کنسرت برگزار کنیم
 
الان فقط تنبور می نوازید؟
نه! تار و سه تار هم می زنم. بیشتر فعالیتم هم روی سه تار است.
 
چه الگوهایی برای ساخت تار به کار می برید؟
تار را بیشتر از الگوی کارهای یحیی و شاهرخ خان استفاده کرده ام، در سه تار هم از الگوی کمالیان، هاشمی، قنبری و... استفاده کرده ام.
 
وضعیت سازسازی در استان چگونه است؟ آیا قابلیتی هست؟
الان همدان یکی از قطب های سازسازی است، در بازار اصفهان، شیراز و تهران سازهای همدان را می شناسند، از ساز درجه یک گرفته تا درجه دو و سه، سازنده هم در همدان زیاد است، خصوصا سه تار. سازنده تار به آن شکل نداریم. حمایت صنایع دستی هم خوب است اما سازندگان زیاد استقبال نمی کنند.
 
چرا؟
نمی دانم، شاید آنطور که باید اطلاع رسانی نشده است. در همدان فقط دونفر هستیم که پروانه ساخت داریم.
 
الان استقبال از ساخت ساز بیشتر است از نواختن آن. به نظر شما علت چیست؟ بازار خوب یا تمایل به کسب تجربه؟
دلیل بزرگ آن توجیه اقتصادی است. خیلی از جوانها به این کار روی می آورند. سازسازی، کار با چوب است و کر با چوب هم همیشه طرفداران زیادی داشته است. به اعتقاد ما این کار، شغل انبیاء بوده است. لذت کار با چوب زیاد است و خیلی ها را به سمت خود می کشد، خصوصا سازی که بخواهد به ساز تبدیل شود. صدای ساز با روح انسان بازی می کند و این است که ناخودآگاه خیلی ها را به خود جذب می کند.
 
اما این باعث شده سازهای فلّه ای و مشقی در بازار زیاد و تشخیص ساز خوب برای مردم عادی سخت شود.
بله قطعا همینطور است. متاسفانه مشکلی که از زیادشدن سازهای فلّه ای ایجاد می شود این است که دیگر کسی شاگردی نمی رود، همه سعی می کنند بعد از اینکه ساز زدند و آن را شناختند شروع به ساخت آن بکنند. اتفاقا آقای چراغی حرف قشنگی میزند، اینکه یک نفر وقتی اولین و دومین ساز را ساخت، شکل آن را دید فکر می کند بهترین ساز است و خودش هم سازساز شده اما وقتی زمان می گذرد و باصدا آشنا شود می فهمد که چیز خاصی نساخته است.
خود من الان فهمیدم که چیزی نفهمیده ام. من که تجربه ام کم است اما دیگرانی که چندین سال است در این زمینه کار می کنند هم در حال آزمون و خطایند، ساز را زیر و رو می کنند تا رمز و رموزش را بدست بیاورند و اگر به این راحتی بود، خیلی از سازها صدای خوب می داد.
 
چه عواملی باعث می شود سازی خوش صدا باشد؟ آیا صرفا صنعت و تکنیک است یا عوامل دیگری هم دخیل است؟
صد درصد عوامل دیگری هم هست! اقای برزنده، از اولین سازسازهای همدان و استاد بنده، همیشه می گفتند آن لحظه ای که داخل کاسه تنبور را خالی می کنید یا صفحه اش را نصب می کنید، مهم است چه حالی دارید و با چه حسی کار را انجام می دهی. یا استاد امیر صفدر در جواب سوال من درباره نحوه تراش دادن صفحه حرفی زد که من هرروز بیشتر درک می کنم؛ اینکه چوب باید خودش به تو بگوید کجایش را تراش بدهی و به نظر من فرد باید به این مقام برسد. کار با چوب هم عالم جداگانه ای دارد. عالمی در کاسۀ تار هست که در هیچ کجا ندیده ام؛ آن لحظه ای که چوب را تراش و شکل می دهیم...
 
شما با واحد فیلمسازی حوزه هنری همدان هم همکاری دارید. توضیحی در این باره بدهید.
از سال 82 به دلیل علاقه زیادی که به هنر و خصوصا فیلمسازی داشتم، در انجمن سینمای جوان همدان دوره دیده و شروع به ساخت فیلم کوتاه کردم و در سال 88 نیز فیلم کوتاه «آیه های ربانی» را به تهیه کنندگی حوزه هنری استان ساختم. امسال هم قرار است یک فیلم کوتاه دیگر بسازم.
 
ممنون که در این مصاحبه شرکت کردید.

نظر شما
نام
ایمیل
متن نظر
  ارسال