28719
  ۱۳۹۰/۹/۲۸
غزل
مريم برزگر
   
در رثاي ماه بني هاشم
مريم برزگر
 
كهكشانت شهاب باران شد،پيش چشمان آسمان افتاد
پا به پاي تو داشت مي آمد مشك ،پر شور ناگهان افتاد
باد ها سمت تو وزيدند و دستهايت نصيب طوفان شد
چشمهايت – ستاره اي اميد- از فراسوي كهكشان افتاد
ازدحام شهاب ها در تو جاي فرياد بر لبت نگذاشت
عاقبت ،آهوان لبهايت از تك و تاي الامان افتاد
خوب شد كه نديد چشمانت :كودكان با عطش چه مي كردند!
خوب شد كه نديد چشمانت : چشم آتش به كودكان افتاد !
ماه ، تفسير عاشقانه ي توست ، با تو اين خيمه ها به پا بودند
بعد تو ، آسمان كمر خم كرد ، كهكشان روي كهكشان افتاد
بي گمان ، آب ، خون بهاي تو بود ، پس ندادند و ما پس از آن روز
روزه ي تشنگي گرفتيم و طعم آب از دهانمان افتاد
 
 
©2020 HozehHonari. All Rights Reserved