37395
  ۱۳۹۱/۱/۲۴
شعرنو
شعر
   
 
 
در تو خواهم خُفت گنجشک
اضطرابم را
در هراس ات
هر گاه تشنه ای!
پرواز
آرزوی محدودی است برایت
روی سیم های کم ارتفاع.
من نسلِ از بهشت رانده شمایم
در هیئت خاک
نَسَبم به پرنده های فسیل می رسد
در سنگ هام متراکم
که دیوار خانه هاست
و بال هایم
بیرون زده از تمام شهر
زجر می کشم!
دیوار خواهم شد
مثل آدم ها
بی توجه
به اتفاقی که در عضلاتم می افتد
سنگ
      سنگ
             سنگ
 
و خواهم خفت در تو
و در آغوش خواهم کشید
بال های محدود ات را
 

از شانه هایم بروز می کنی
زجر می کشم
عالیه عنایتی موفق
 
 
 
هرگونه نقل و استفاده از مطالب این سایت، تنها با ذکر منبع مجاز می‌باشد.

 

©2020 HozehHonari. All Rights Reserved